chugary {♥} sweet

ถือเป็นแท็คไปแล้วกัน นังหม่อน ส่งมา ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นแท็คอยู่แล้วรึเปล่า?

(หายไปสองสามวัน แป้ปเดียวโดนเรียบ )

ส่วนแท็คเอ็กทีนของลู เดี๋ยวเค้าเคลียร์ทีหลังน้า~

เรื่องแปลกๆ ของฉัน*

1. หลง, ลืม

ถ้าเกิดมันจะลืมขึ้นมา อีนี่ก็สามารถลืมได้อย่างไร้สาเหตุ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม

เพราะนึกว่า เออคงเรียบร้อยแล้วมั้ง  หรือบางทีก็จำไม่ได้ไปเลย ปกติที่เป็นบ่อยๆ คือ ลืมมือถือ หลงทาง (ลืมว่ามาทางไหน) หรือลืมวันที่ต้องส่งการบ้าน อะไรแบบนี้

เซนทรัลเวิร์ล เดินนานชาติกว่าจะจำทางได้ค่ะ คุณแฟนไปทีหลังยังจำทางได้ก่อนเลย

ทุเรศกว่านี้หน่อย บางทีลืมซ้ายขวา ใส่รองเท้ากลับข้าง ใส่เสื้อกลับตะเข็บ อะไรแบนี้ (แต่ไหวตัวทัน ไม่มีใครเห็น 55555)

ทำเป็นเล่นไป เคยลืมหนักสุดคือ ลืมกระเป๋านักเรียน

ค่ะ อ่านไม่ผิด ลืมกระเป๋านักเรียน กระเป๋าใบใหญ่ๆ นั่นแหละค่ะ

...เป็นที่น่าอับอายแก่วงศ์ตระกูลยิ่ง

แต่อะไรที่ทำบ่อยๆ ยังไงก็ไม่ลืมนะ (แต่มึงยังลืมกระเป๋านักเรียนเลยนะ...)

2. กิน

ถ้ารู้จักกันดี จะรู้ว่าเรากินเหมือนสูบค่ะ ถ้าอยากนะ วันไหนไม่อยากก้อไม่กินทั้งวัน

ยิ่งวันที่ต้องทำงานแล้ว กินตลอดเวลาจริงๆ ขนมนี่อย่าให้ขาด ยิ่งงานใหญ่ๆ กินล้างกินผลาญ

โดโซะ 20 บาท น้ำผลไม้ โคลอน ป้อกกี้ 2 กล่อง ทาโร่ 20 บาท ขนมปังเปล่าแถวเล็ก

ที่บอกข้างบน นี่คือเซตใหญ่เวลาทำงานห้าหกชั่วโมง พิเศษจะมีอาหารแช่แข็งเพิ่มอีกอย่างด้วย (เฮือก)

ถ้าคาบไหนเอาขนมขึ้นไปกินได้ วันดีคืนดีจะเห็นอีนี่ซื้อขนมไปสี่ห้าห่อ น้ำอีกขวด และหมดภายในสิบห้านาที

ของคาวกินเท่าคนปกติค่ะ อย่างฟูจิเซตนึงก็กินแค่นั้น บางทีไม่หมดด้วย (สลัดอะไรงี้จะเหลือ 5555)

แต่ภายในหนึ่งชั่วโมงจะร้องหิวขึ้นมาทันที กร๊ากกกกก.....

สรุปง่ายๆ ถ้ามีของให้กินทั้งวัน กินประมาณสี่ถึงหกมื้อใหญ่ๆค่ะ แหะๆๆ

กระนั้นเอย อย่าได้บอกให้ไปกินยาถ่ายพยาธิค่ะ

...เพราะหนูกลัวจะมีจริงๆ 55555555

3. เอ๋อ

เพื่อนแบนรองเท้าส้นสูงสำหรับเราไปแล้วค่ะ เพราะเราเอ๋อ

ภูมิใจมากๆ เราสามารถสะดุดขาตัวเองได้ค่ะ!!! *ยืดอกอย่างภูมิใจ TvT*

ชนนู่นนี่นั่นเป็นเรื่องโคตรรรรรรร---ปกติสำหรับเรา บางทีกลับมาบ้านนี่เขียวจนม่วง แต่ไม่รู้หรอกว่าชนอะไร (กรีาก)

คนที่เจอหน้าเราหรือไม่สนิท จะชอบบอกว่าเราหน้าดุ ดูหยิ่ง ดูแรง

...จริงๆ คือ เราเหม่ออยู่ค่ะ ผ่างงงง!!

(ถ้าโกรธจริงไม่มองหรอก ลุกเดินเลย ขี้เกียจมีเรื่อง ไม่งั้นก็ด่ามันตรงๆ น่ะแหละ )

เอ๋อมาก เคยลงลงเมล์ก่อน/เลยป้ายที่ซ้ำๆ ได้ไม่ต่ำกว่า 5 ครั้ง รู้ด้วยนะ แต่มันลืมตัว

4. หลับ, ตื่น

ถ้าบ้านไฟไม่ไหม้ แม่ไม่พาไปเที่ยว งานไม่มีส่ง เพื่อนไม่ออนเอ็ม แฟนไม่โทรปลุก

ต่อให้นอนสองทุ่ม เราก็ตื่นบ่ายสองค่ะ...*ยิ้มแห้งๆ* ตื่นมาแล้วก้อนอนต่อ กลิ้งเกลือกบนที่นอนนั่นล่ะ

แต่เดี๋ยวก่อน!! ถ้าจะทำงาน หรือคุยกับเพื่อน หรือเล่นเกม

ไม่นอนก็ได้ค่ะ.......................ไม่นอนสองสามวันติดๆ ก็ทำมาแล้ว

ระบบอาจจะคล้ายๆ กับอูฐ กักเก็บไมล์การนอนเหมือนกักเก็บน้ำ 5555....

5. ตุ๊กตา

ชอบตุ๊กตามากค่ะ บนที่นอนมีเกือบสืบตัวได้

ตั้งชื่อตุ๊กตาทุกตัวด้วย (ถ้าไม่ใช่พวกที่มีชื่ออยู่แล้ว เช่นโดโมะคุง)

ได้มากี่ตัวตั้งชื่อหมด มีร่างที่เป็นมนุษย์ พร้อมนิสัยแต่ละตัวด้วย

ตอนนี้ที่อยู่บนเตียงก็มี โดโมะคุง มะเขือเทศ นักตะ น้องอ๋อย ขวัญ เรียมมี่ หมอนอะตอมคุง แล้วก็ตุ๊กตาที่พี่สาวได้มาอีกสองสามตัว (ถ้าเป็นของคนอื่นจะไม่ตั้งชื่อ)

บางตัวลิงค์ไปถึงตัวละครชาวบ้าน รีเลทีฟมั่วไปหมด กร๊ากกกกกกกกกก

หนูไม่ได้บ้าค่ะ แค่หนูมีโลกส่วนตัว!!

6. บันได

ก่อนที่จะหาว่าหนูบ้า

ไม่ได้กลัว "บันได" นะคะ

แต่กลัวการ "ลงบันไ้ด" 

=_____=;;  อธิบายไม่ถูก เอาเป็นว่า..

ตอนเด็กๆ ตกจากบันไดชั้นสองลงมาน่ะค่ะ กลิ้งกลุกๆ ลงมาเลย (แต่ไม่เป็นไรเพราะเองก้นลง)

เคยโดนผลักจากสปริงบอร์ดด้วย

แล้วก็เคยฝันว่าตกลงมาจากระเบียงเลือดอาบ

ฯลฯ

เพราะงั้น ก็เลยกลัวเวลาลงบันไดมากๆ ไม่จำเป็นไม่วิ่งลงบันไดหรอกค่ะ โคตรกลัว

บันไดเลื่อนก็ไม่ชอบ ยิ่งไอ้แบบที่เป็นทางลาดให้รถเข็นขึ้นลงได้นะ แทบจะภาวนาให้มันลงเร็วๆ เลย

ใครพยายามจะผลัก หรือลากลงบันได อาจเจอเราด่าลามปามได้ =______=;; พูดจริงนะ กลัวชิบหาย

แต่ลิฟท์ไม่กลัว ตึกสูงๆ ไม่กลัว เครื่องเล่นสูงๆ ก็ไม่กลัว (แต่ไม่ชอบเครื่องเล่นหวาดเสียว 55555)

กลัวแค่พวกทางลาด หรือบันไดเฉยๆ เพราะรู้สึกว่าจะตกลงไปตลอดเวลา กร๊ากกกกกกกกกก

หมดแล้วล่ะมั้ง? นึกไม่ออกแล้ว

ส่งต่อให้ใครดีล่ะ (กร๊ากกกกกกกกก)

ซัส เกรท อีหม่อน.....เอ่ะอีหม่อนทำแล้ว ใครดี

คอมเม้นท์ที่สี่กับห้าแล้วกัน อะแฮ่

ปล.

เนื่องในโอกาสสงกรานต์

สาดด้วยนะ (กร๊ากกกกกกกก)

เรางดเล่นคอมทั้งวันชั่วคราว TvT ก่อนที่จะได้ตัดแว่นสายตา เนตไม่ดีด้วยแหละ ออนนิดๆ หน่อยๆ พอ

(ถือโอกาสไปทำอย่างอื่นด้วย)

ไม่ไหว เป็นเด็กติดคอมมาก หนูจะไปติดเพลย์2 แทน (เฮ่ย!?)